82 liyseniz..28 şubatı yaşamışsınızdır..çocukken birdenbire en doğal haklarınız elinizden alınmış,hayallerinizin önüne dikilen kocamaaan dağların arkasında yaşanan psikolojik bi savaşta ya en iyisi olmaya mecbur kılınmışsınızdır ya da -ki onların da istediği- iyisi mi hiç uğraşmamaya.. zaman zaman suç ve ceza'daki raskolnikofa iç geçirmişsinizdir,"bu 28 şubatı başlatanın daaaaa" demişsinizdir,eğer o şartlarda hala pes etmeyi değil de savaşmayı tercih etmişseniz..ama ortam size "kardeşim gel anarşist ol yaa " dedikçe siz ısrarla hep o vatana olağanüstü aşkı tercih etmişsinizdir."her zaman bi c planı vardır,o daaa :ateşe atlamak" (bknz: ezel) diyerek eşit şartlarda yarıştığımız bi başka maratonda görüşelim o zaman beyler bayanlar demiş,o yarışta derece yapmış ve yine maddi menfaaat düşünmeksizin vatana hizmet konseptinde düşük maaşlı bi memurluk seçmiş ve yıllar sonra bir nebze de olsun koşulları düzeltilen asıl maratonda (misal 100 adım geriden değil de hani 13 yıldır çekiyolar madem bu mereti,e 13. yıl şerefine hadi 13 adım geriden başlasınlar be,100 de çok hakkatten diyerekten değişen bi koşul sayesinde,yoksa yine aynı değil canım ) yarışı kazanmışsınızdır.öğrenilmiş çaresizliği işte bu 28 şubat sayesinde hiç öğrenemedim ben böle bağlayayım bari konuyu..şu an kafedeyim,bilumum yorgunlukların üstüne..nası cümleler kurdum bilemiyorum ama,işte öle bi şeydi bizimkisi de..

Konuyla ne alaka hocam?28 Şubat nere 12 Eylül nere?

28 şubat da bir darbedir,herkesin değil sadece yaşayanların bildiği.alaka ordan.

Alıntı:

bir anakara aşığı ve yaşayanı olarak söylüyorum... o süreci görme şansızlığına eriştim.. sincanda yürüyen tankları yada milleti isyana teşvik eden insanları unutmayanlardanım ben

bir sene öncesinde 96da susurluk gerçeklerini yada "cihad" ilan edilişinide... yada şimdinin yöneticileri diyeyim "camiler kışlamız.." diyenler yada "Atatürk diyorlar laiklik diyorlar dinsizler başba birşey demiyorlar içinizdeki kini nefreti unutmayın hesap verecekler" diyenlerin nasıl "baş"a gelişi ayrı bir ironi

gerçi aydınlık için bir dk ışıkları yakap söndürenlerin sonradan nelere karıştığıda meçhul ya neyse...

işin özü 28 şubat ta tarihte kara bir lekedir... (nasıl yaşadığınıza bağlı...)

Alıntı:

28 şubatta yüzbinler işgence tezgahlarından mı geçti hayatı 20 yıl geriye mi götürdü?İnsanların karılarına gözleri önünde tecavüz edilip makatlarına yada anüslerine jop mu sokuldu.İkisi arasında çok fark var.Bende desteklemiyorum 28 Şubat'ı ama ikisini aynı kefeye koymak 12 Eylül'ün önemini küçümsemektir.

coki arkadaşım..normal hayatta da acı yarıştırmayı hiç sevmem..kolun mu kesildi evet acı çekersin ya da imkansız bi aşk mı yaşadığın acı çekersin..bazen somuttur acı bazen somut,bazen şak diye gelir acı bazen uzun vadede yayılır da yayılır..ama gözyaşlarımızın tadı hep aynıdır..ben benim darbem,senin darben demiyorum,28 şubat büyüktür,12 eylül küçüktür ya da ikisi de aynısının tıpkısının fotokopisidir demiyorum,bu senin yorumun,ikisini aynı kefeye koyup 12 eylülün önemini küçümsemem safi senin yorumun,elindeki iki malzeme arasında bazı farklar var olsa da aynı işlevi gören şeyler olabilirler sonuçta.darbelerin işlevi aynıdır,darbe darbedir,darbe insanların hayatından götürür,darbe acıtır..benim dediğim evet ikisi de darbedir.ben şimdi sana o zaman yaşadıklarımı anlatsam muhtemelen çok küçük şeyler gelecek,çünkü sen o zaman böyle böyle oldu sizinki de acı mı mantığından yürüyosun,acıyı yarıştıyosun,ama dediğim gibi kolun ayağın koptuğunda da canın yanar sevdiğin birini kaybettiğinde de..en başında dediğim gibi gözyaşlarımızın tadı aynıdır.28 şubatın benim yaşamıma kattığı zorluğu,benden çaldığı zamanı sen asla hissetmeyeceksin,o yüzden de anlatmıyorum,ama benim gibi meslek liseli çıkışlılar bu mevzuyu iyi bilirler ve inan zaten kendileri dışında kimse de onları anlamaz,zaten onlar da o yüzden anlatmazlar.normal liselilerle meslelk liselileri geçtim,en basitinden meslek liseleri arasında bile bi kayırma vardır,adamlar öğretmenlik yazar,ekstra puan alırlar,ha öğretmenlik yazmıyo mu,puanları düşmez.işte bu seni ilgilendirmez,ama buradaki haksızlık öğretmen liseli çıkışlı olmayan diğer tüm meslek liselileri ilgilendirir,bu saçmalık onların derdidir,ama senin değildir.ya da şiir yarışması birincisi okursun,tüm gün herkes seni tebrik eder,mutlusundur,sonra herkes eve gider,okul müdürü seni çağırır,"evladım,sen evet orada herkesin önünde şiir okuyacaksın,ama türbanını açmak zorundasın.",sonra eve gidersin hıçkıra hıçkıra kapının arkasında ağlarsın,annen çok kötü bişey oldu zanneder falan.bu küçük bişeydir senin hayatında seni ilgilendirmez,ama yaşayanı acıtır.sen ister misin "aaa senin saçının şekli sen galasaraylısın diyo,o yüzden yarın hemen kökten keseceksin bu saçı"."ama hocam ben fenerbahçeliyim ki".olmaz,seni ben galataraylı görüyorum ve galatasaraylılara uyuz oluyorum,keseceksin."neyse bu ülkedeki yıllarca süren şekilcilik zaten ayrı bir dert,sanki beynini örter insanın türban ya da saçı açık olan örümcek kafalı olamaz sanki,ya da böyle bir anlayışla örümcek kafalı bir erkek asla tespit edilemez zaten.yaaa her neyse...

doğru aslında büyüklüğü küçüklüğü yoktu bu işin. acı işte seni üzüyorsa canın yanıyorsa yaşananın en kötüsüdür.yani acıyı kıyaslamamak lazım en büyük acı senin yaşadığın olur hayatta